بررسی علل کاهش میل جنسی

 

میل جنسی(libido) بطور چشمگیری در افراد مختلف مـتـفاوت میـباشد، حتـی در یک فرد بسته به شرایط درونی و بیرونی، میل جنسی متغیر میباشد. کـاهـش میـل جنـسی در زنان امری بسیار شایع و در مـردان امری نادر اسـت. (حـتـی غـالب مـردانی کــه از اختلال نعوظ رنج میبرند نیز میل جنسی خود را از دست نمیدهند.)

هورمون جنسی مردانه ی تستوسترون نقش فراوانی بروی میل جنسی در هر دو جنس مرد و زن ایفا میکند. همچنین برخلاف تصور عام پس از یائسگی احتمال افزایش میل جنسی در زنان بیشتر است تا کاهش میل جنسی.

 

 علل کاهش میل جنسی در مردان:

 علل جسمی:

 ۱-اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر

 ۲-کم خونی (نادر)

 ۳-افزایش ترشح هورمون پرولاکتین از غده هیپوفیز.

 ۴-چاقی (علت شایع)

 ۵-مصرف برخی داروها (بویژه داروهای درمان مشکلات پروستات)

 ۶-کاهش هورمون جنسی تستوسترون (نادر)

۷-بیماریهای عمومی و مزمن نظیر دیاب

 علل روانی:

 ۱-افسردگی.

 ۲-استرس.

 ۳-خستگی و کار زیاد.

 ۴-اختلافات و مشکلات جدی با شریک زندگی.

 ۵-گرایشات همجنس گرایانه.

 ۶-ترس از عدم توانایی در ارضاء شریک جنسی.

 ۷-استرس های محیطی از قبیل سروصدا و یا نورهای آزاردهنده.

علل کاهش میل جنسی در زنان:

 علل جسمی:

 ۱-کم خونی به علت از دست دادن آهن در هنگام عادات ماهانه و یا زایمان (شایع)

 ۲-اعتیاد به الکل و یا مواد مخدر.

 ۳-بیماریهای عمومی و مزمن نظیر دیابت.

 ۴-پس از زایمان،طی بارداری و یا شیردهی به علت تغییرات شدید هورمونی.

 ۵-مصرف برخی داروها از قبیل آرام بخش ها،ضد افسردگی ها،کاهنده فشار خون و ضد حاملگی.

 ۶-افزایش ترشح هورمون پرولاکتین از غده هیپوفیز.

 علل روانی:

 ۱-افسردگی.

 ۲-استرس.

 ۳-خستگی و یا کار زیاد.

 ۴-اضطراب.

 ۵-تجارب پیشین آزارهای جنسی و یا تجاوز جنسی.

 ۶-گرایش به همجنسان خود.

 ۷-اختلافات و مشکلات جدی با شریک زندگی.

 ۸-شرایط زندگی دشوار(زندگی کردن در یک منزل مشترک یا والدین خود و یا والدین شریک زندگی)

 ۹-استرس های محیطی از قبیل سروصدا و یا نورهای آزاردهنده.
دلایل مشترک در مردان و زنان:

 ۱-اضطراب عملکردی: چنانچه مردان در رابطه های گذشته انزال زودرس و یا اختلال در نعوظ و زنان رابطه جنسی دردناک و یا عدم رسیدن به ارگاسم را تجربه کرده باشند، از بیم تکرار آن ممکن است از رابطه جنسی امتناع ورزیده و یا از آن دلزده شوند.

 ۲- افزایش آشنایی: عموما میل زوجین برای برقراری رابطه جنسی با یکدیگر با گذشت زمان کاهش می یابد.

 ۳-سرکوب کننده های میل جنسی: از قبیل تغییر در ظاهر فیزیکی (چاقی و یا لاغری)، بوی نامطبوع بدن، نامرتبی موها و لباس و عدم رسیدگی به بهداشت فردی.

 ۴-فعالیت بدنی خیلی زیاد و یا خیلی اندک.

 ۵-عدم آگاهی از دانش جنسی، خواسته ها و ترجیهات جنسی شریک زندگی.

۶-تکراری شدن شیوه و وضعیت بدنی برقراری رابطه جنسی.
راهکارهای درمانی کاهش میل جنسی:

۱-درمان برای هریک از اختلالات زمینه ای.

۲-هورمون درمانی.

 ۳-کنترل استرس.

 ۴-مشاوره با کارشناسان مسایل زناشویی.

 ۵-فراگرفتن مهارتهای گفتگو و برقراری ارتباط موثر با جنس مخالف.

 ۶-رفع اختلافات و حل مشکلات، تنشها و رنجش ها.

 ۷-افزایش صمیمت با شریک زندگی.

 ۸-آموزش جنبه های مختلف رابطه جنسی.

 ۹-در میان گذاشتن علایق جنسی و خیالپردازیهای جنسی.

 ۱۰-رسیدگی به وضع ظاهری و بهداشت فردی.

 ۱۱-ایجاد تنوع در نحوه و مکان برقراری رابطه جنسی بصورت دوره ای.

 ۱۲-اجتناب از بی تحرکی.

 ۱۳-ایجاد اعتدال در کار و جنبه های دیگر زندگی.